Kategoria artykułu: Biznes

Niepewność przenika wszystko. Dlaczego 2026 r. będzie testem dojrzałości?

Jakie są dziś najważniejsze trendy? Co stanowi największy czynnik ryzyka, a co pozwala budować ostrożny optymizm? O czym marzy i jaki prywatny oraz zawodowy cel stawia sobie na rok 2026 Joanna Świerzyńska, prezeska zarządu Deloitte Polska i partnerka zarządzająca Deloitte w Polsce, krajach bałtyckich i Ukrainie?

– Europa nie może dłużej polegać na zewnętrznych dostawach – musi budować własną odporność gospodarczą i technologiczną – ocenia Joanna Świerzyńska, prezeska Deloitte Polska. Fot. Dariusz Iwański
Loading the Elevenlabs Text to Speech AudioNative Player...

Na 5 pytań odpowiada…

Joanna Świerzyńska

Jest partnerką zarządzającą Deloitte w Polsce, krajach bałtyckich i Ukrainie. Wcześniej była członkinią zarządu Deloitte Polska i partnerką odpowiadającą za rozwój agendy talentowej w firmie. Jako liderka zespołu Global Employer Services doradzała klientom m.in. w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych, ubezpieczeń społecznych, prawa pracy, oraz usług świadczonych dla pracowników oddelegowanych za granicę i obcokrajowców pracujących w Polsce. Joanna od wielu lat angażuje się w działania zapobiegające wykluczeniu w pracy i wspierające budowę kobiecego przywództwa. Wierzy w korzyści płynące z różnorodności w biznesie. Jest doświadczonym coachem i mentorką zarówno w programach Deloitte, jak i w zewnętrznych inicjatywach rozwijających liderki, w LeadersIn w tej roli od 2021 r. W Deloitte chce tworzyć włączającą, opartą na wartościach przestrzeń umożliwiającą pracownikom rozwój zawodowy.

    1. Co jest największym czynnikiem ryzyka w 2026 r. i jak się na niego przygotować?

    Joanna Świerzyńska, prezeska zarządu Deloitte Polska i partnerka zarządzająca Deloitte w Polsce, krajach bałtyckich i Ukrainie: Największym czynnikiem ryzyka w 2026 r. pozostaje niepewność geopolityczna, która przenika wszystkie sektory gospodarki – od łańcuchów dostaw towarów i energii, przez rynki finansowe oraz przemysł, po technologie i handel międzynarodowy. Europa nie może dłużej polegać na zewnętrznych dostawach surowców czy technologii i stoi przed kluczowym zadaniem budowania odporności gospodarczej oraz zwiększenia niezależności w obu tych obszarach, a także w wymiarze produkcyjnym.

    Aby skutecznie odpowiedzieć na te wyzwania, potrzebujemy holistycznego podejścia opartego na innowacyjności, ścisłej współpracy między państwami UE oraz przemyślanych inwestycjach strategicznych. Wspólnotowe poczucie celów, edukacja na temat zagrożeń i budowanie zaufania między biznesem a rządem wzmocnią naszą pozycję wobec globalnych zmian. To czas na odważne decyzje, które zapewnią Europie konkurencyjność i stabilność w perspektywie dekad.

    Kluczową rolę odegra także patriotyzm gospodarczy – rozumiany m.in. jako rozwój lokalnych centrów danych i suwerennej sztucznej inteligencji, wsparcie krajowego przemysłu, inwestycje w odnawialne źródła energii oraz dywersyfikacja partnerów handlowych. Obejmuje on również, a być może przede wszystkim, wzmocnienie sektora obronnego i bezpieczeństwa energetycznego. Patriotyzm ten może jednak przejawiać się także w naszych codziennych wyborach i postawach. Już wkrótce do każdego domu trafi „Poradnik bezpieczeństwa”. Warto się z nim zapoznać, ponieważ jako obywatele również mamy realny wpływ na bezpieczeństwo. Praktyczna gotowość na sytuacje kryzysowe wzmacnia odporność całego państwa i powinna stać się elementem powszechnej świadomości.

    2. Trzy główne trendy biznesowe/społeczne i jak na nie pani odpowiada? Jak zmieniają pani firmę, styl pracy lub sposób życia?

    Widzę trzy dominujące trendy, które kształtują zarówno gospodarkę, jak i społeczeństwo. To przyspieszający rozwój technologii, w tym sztucznej inteligencji, głębokie zmiany demograficzne oraz ewolucję systemu edukacji.

    Sztuczna inteligencja przestała być jedynie narzędziem – dziś jest kluczowym motorem tworzenia wartości zarówno dla klientów, jak i całych społeczeństw. W Deloitte inwestujemy w trustworthy AI, rozwijając kompetencje naszych zespołów oraz budując infrastrukturę opartą na europejskiej suwerenności technologicznej. Priorytetem są lokalne centra danych, które zapewniają bezpieczeństwo wrażliwych informacji i wzmacniają niezależność Europy w obszarze technologicznym.

    Zmiany demograficzne – starzenie się społeczeństw, migracje oraz spadek dzietności – wymagają od firm nowego, bardziej długofalowego podejścia. Dlatego już dziś musimy myśleć o systematycznym budowaniu puli talentów. Trzeba inwestować w rozwój kompetencji, tworzyć środowisko pracy otwarte na różnorodność i elastyczność. Musimy świadomie przygotowywać organizacje na potrzeby przyszłych pokoleń pracowników.

    Edukacja staje się fundamentem przyszłości. Powinniśmy inwestować w rozwój kompetencji takich jak krytyczne myślenie, elastyczność, weryfikacja informacji oraz umiejętność prowadzenia konstruktywnej debaty. To one budują odporność organizacji i całej gospodarki. Dla nas jest to długofalowa inwestycja w ludzi, którzy będą liderami jutra – zarówno w biznesie, jak i w społecznościach.

    3. Optymizm na rok 2026 buduję na…

    Optymizm na 2026 r. buduję na relacjach z ludźmi, z którymi pracuję i żyję na co dzień. Na tym, że w chwilach napięcia potrafimy ze sobą rozmawiać, szukać porozumienia i wzajemnie się wspierać. Coraz wyraźniej widzę, że to nie indywidualne sukcesy, lecz jakość relacji decyduje o tym, jak przechodzimy przez kryzysy i zmiany. Współpraca, zaufanie oraz gotowość do słuchania innych to dla mnie najważniejsze „zasoby” na przyszłość. To dzięki nim wierzę, że nawet w świecie pełnym niepewności możemy odnaleźć równowagę i poczucie sprawczości.

    Jestem zadowolona, że jako kraj koncentrujemy się na tym, na co realnie możemy oddziaływać: wspieraniu innowacyjności, budowaniu silnych relacji międzynarodowych oraz kształtowaniu strategii, która w nadchodzących latach zwiększy naszą odporność gospodarczą.

    4. Gdyby złota rybka mogła spełnić pani jedno marzenie, byłoby to…

    W tym względzie moje życzenia się nie zmieniają. Gdyby złota rybka mogła spełnić jedno moje marzenie, chciałabym, by wojna w Ukrainie zakończyła się jak najszybciej. W sposób sprawiedliwy i trwały, taki, który przywróci ludziom możliwość spokojnego życia i budowania przyszłości bez ciągłego strachu. To marzenie ma dla mnie wymiar osobisty. Ukraina jest częścią naszego klastra w ramach organizacji i na co dzień widzę, z jakimi trudnościami zmagają się nasi pracownicy. W tym roku byłam też w Ukrainie. Rozmawiałam z ludźmi na ulicach Kijowa i widziałam, jak wygląda tam codzienne życie: od pracy w schronach po opiekę nad dziećmi z alarmami w tle.

    Za chwilę miną cztery lata od wybuchu pełnoskalowej wojny. Mimo zniszczeń, strat i niepewności wciąż promieniuje z nich nadzieja, determinacja i niezwykła godność. Wierzę, że Ukrainie należy się pełne miejsce w europejskiej wspólnocie – jako krajowi, który nie tylko broni swoich granic, ale także naszych wspólnych wartości: wolności, demokracji i solidarności. Pokój tam oznaczałby ulgę dla milionów ludzi i byłby sygnałem nadziei dla całego świata.

    5. Pani cel na 2026 r. – zawodowy i prywatny?

    Mój zawodowy cel na 2026 r. to dalsze rozwijanie multidyscyplinarności. Mówię o łączeniu kompetencji, doświadczeń i perspektyw w zespołach, które dzięki temu potrafią tworzyć realną wartość dla klientów. Wierzę, że przyszłość doradztwa leży właśnie w umiejętności współpracy między specjalistami z różnych dziedzin. To wtedy rodzą się najciekawsze pomysły i najbardziej innowacyjne rozwiązania.

    Prywatnie marzę o chwili, w której będę mogła spokojnie sięgnąć po wszystkie książki czekające na moim stoliku. To dla mnie coś więcej niż relaks – to świadome zatrzymanie się, by wsłuchać się w siebie i otaczający świat.