Czy w Polsce jest miejsce na jeszcze jeden sport rakietowy? Spoglądamy na pickleball

Bardziej ping-pong i badminton niż tenis ziemny i squash czy padel. To jedna z charakterystyk pickleballa, która od razu ujawnia rozważaną przez nas kwestię – czy jeszcze jeden sport rakietowy może stać się popularny w Polsce.

Agnieszka Kołogrecka i Monika Żmijewska – promotorki pickleballa z fundacji PickActive Foundation – przekonują, że problem jest niewłaściwie postawiony.

– Mówi pan, że weekend nadal trwa tylko dwa dni i trudno będzie przekonać ludzi, by jeszcze spróbowali pickleballa. Bo już grają w padla, squasha czy tenisa ziemnego. To nie tak. Nie chcemy przekonywać do zmiany sportu, chcemy wyciągać z domów tych ludzi, którzy żadnego nie uprawiają. Jest ich mnóstwo. A nie ma łatwiejszego, przyjemniejszego i bezpieczniejszego sportu niż pickleball. Mamy tu niewielki kort, lekką rakietkę i plastikową piłkę dobrze odbijającą się od podłoża – mówi Monika Żmijewska.

Przez kontuzję do pickleballa

Monika Żmijewska, właścicielka firmy konsultingowej z Kielc, zaczęła grać w pickleballa w wieku 50 lat, dwa lata temu. Wcześniej była zapaloną tenisistką, ale doznała poważnej kontuzji barku.

– Nie mogłam grać w tenisa ziemnego, więc spróbowałam padla. Ale to nadal było zbyt obciążające dla barku. Padel to gra znacznie łatwiejsza niż tenis ziemny, lecz wymaga posługiwania się dość ciężką rakietką. A w dodatku piłka, tak jak w squashu, może odbijać się od ścian. Wszystko wymaga więc i sporej siły, i dużej zwinności. W końcu, przez przypadek, trafiłam na pickleball. Gram trzy razy w tygodniu po dwie godziny – mówi Monika Żmijewska.

Zaakceptuj pliki cookies, żeby obejrzeć wideo.

Gdy opowiada o pickleballu, podkreśla, jak niski w tej grze jest „próg wejścia”. Zapewnia, że każdy już po krótkim treningu może czerpać radość z gry.

– To samo pan słyszał od ludzi grających w padla? Mogę się zgodzić, choć niechętnie, ale z jednym poważnym zastrzeżeniem – gdy mówimy o ludziach w sile wieku. A co do ping-ponga i badmintona, to rzeczywiście są to też dyscypliny bezpieczne dla mięśni i stawów, ale trudniejsze niż pickleball, wymagające większej techniki i dłuższego treningu. Długiego treningu. Znów: w kategorii: „próg wejścia” przegrywają z pickleballem – mówi Monika Żmijewska.

Pickleball pomysłem na biznes

Gdy Monika Żmijewska zaczynała promować pickleball w Kielcach, jeszcze nie znała Agnieszki Kołogreckiej, specjalistki od marketingu działającej w Warszawie. Ta odkryła pickleball cztery lata temu.

– Prowadziłam firmę produkującą odzież tenisową i oczywiście spoglądałam na światowe trendy. Trafiłam na pickleball i razem z mężem zaczęliśmy się tym interesować – mówi Agnieszka Kołogrecka.

Mąż pani Agnieszki miał sporo czasu – akurat zrezygnował z pracy w dużej korporacji, chociaż należał do jej zarządu.

– Uznał, że zdrowie jest ważniejsze. Po odkryciu pickelballa odkryliśmy też, że w Nadarzynie pod Warszawą jest już prężnie działająca sekcja pickleballa i odbywają się regularne treningi. Zakochaliśmy się bardzo szybko, szybko też pomysł przekuliśmy w biznes. Mąż założył sklep Pick’em all ze sprzętem do pickleballa. Równolegle powołaliśmy do życia stowarzyszenie, Polską Formację Pickleballa. Dziś formacja wspólnie z Legią Tenis organizuje duży międzynarodowy turniej: Pickleball Polish Club pod patronatem Ministerstwa Spotu i Turystyki – mówi Agnieszka Kołogrecka.

Agnieszka Kołogrecka i Monika Żmijewska poznały się na jednym z turniejów i szybko znalazły wspólny język. Powstała fundacja PickActive Foundation – powiązana oczywiście z Polską Formacją Pickleballa. To ciała niezależne od Polskiego Pickleballa, organizacji, która także promuje tę dyscyplinę w naszym kraju i już zaczęła współpracować z Polskim Związkiem Tenisowym.

Pickleball na parkingu supermarketu

W miniony weekend fundacja PickActive otworzyła dziewięć kortów do pickleballa na Torze Stegny w Warszawie.

– W miejscu, gdzie znajduje się stare boisko hokejowe z niedziałającym systemem mrożenia. Opowiedzieliśmy o naszym pomyśle dyrektorowi programu Aktywna Warszawa i spotkałyśmy się z pozytywną odpowiedzią. Dzierżawimy to miejsce. W Kielcach, na podobnych zasadach, trzy korty uruchomiła Monika – opowiada Agnieszka Kołogrecka.

Przeczytaj: Polska zakochana w padlu. Miłości pomogli: Szwedzi, pandemia oraz komentator piłki nożnej

Kluczowe na nieużywanym boisku hokejowym w Warszawie było to, że jego nawierzchnia nie wymagała renowacji.

– Dość kosztowne były za to tzw. piłkochwyty. Wokół naszych kortów swój sport uprawiają rolkarze, trenują tam też panczeniści. Wiadomo, z jak dużą prędkością jeżdżą i jak niebezpieczne byłoby wypadanie piłki z naszych kortów. Na piłkochwyty wydaliśmy ok. 25 tys. zł. Łącznie inwestycja przez cały sezon wyniesie ok. 100 tys. zł – mówi Agnieszka Kołogrecka.

Wracamy do „progu wejścia”. W przypadku pickleballa jest on niższy również w kontekście ekonomicznym.

– Wybudowanie kortu do padla to wydatek nawet kilkuset tysięcy złotych. Musimy mieć klatkę, żeby piłka odbijała się od ścian. W przypadku pickleballa infrastruktura jest niewielka. Szukamy twardej i równej nawierzchni, rozkładamy siatkę i gramy. To bardzo istotny aspekt naszej rozmowy: w mniejszych ośrodkach trudno o korty tenisowe lub te do padla. A boiska do pickleballa stworzyć jest znacznie łatwiej – przekonuje Monika Żmijewska.

Agnieszka Kołogrecka przyznaje, że zdarzało się jej spędzać mnóstwo czasu na parkingach wielkich supermarketów w niedzielę. Sklepy są wtedy zamknięte, przestrzeń jest wielka.

– W słynnym Central Parku w Nowym Jorku w pickleballa gra mnóstwo ludzi. Tak, na tym lodowisku, które znamy z wielu filmów świątecznych – mówi Agnieszka Kołogrecka.

Sport, w który łatwo się wkręcić

Gdy Agnieszka Kołogrecka opowiada o tym, w jaki sposób jej klub próbował promować pickleball, dostrzegamy, iż jest to również niezły sposób na działalność biznesową.

– Wysyłamy naszą ofertę do firm, ponieważ pickleball może świetnie integrować zespół. Jakiś czas temu nawiązaliśmy kontakt z firmą, w której pracuje wielu informatyków. Znamy stereotypy na ich temat, prawda? Siedzą przed komputerami i to już im wystarcza… Szefostwo owej firmy nie do końca wierzyło w to, że uda się ich przekonać do gry w pickleball. Udało się, a potem… Grali do późnych godzin w nocy, a parę dni później dostaliśmy telefon od firmy, że wszyscy nagle zaczęli się lepiej komunikować wewnątrz firmy, dzwonić do siebie i omawiać rozwiązywane problemy. Łatwiej jest porozmawiać z osobą, z którą walczyło się ramię w ramię na korcie – wspomina Agnieszka Kołogrecka.

Przeczytaj: Brydżem w Alzheimera. Polscy naukowcy badają cudowne właściwości tej gry, błogosławieństwo dała im „ta profesor od mózgu Einsteina”

Główne wnioski

1. Pickleball to sport rakietowy, który konkuruje z tenisem ziemnym, padlem czy squashem. Teoretycznie może przyciągać miliony fanów – bo jest łatwiejszy i bezpieczniejszy niż wyżej wymienione. Grać mogą zarówno dzieci, jak i seniorzy. Również ci z mniejszych ośrodków – pickleball nie wymaga drogiej infrastruktury.
2. W Stanach Zjednoczonych liczbę miłośników pickleballa ocenia się na ponad 20 mln. W ostatnich pięciu latach sport ten „urósł” o ponad 300 proc.
3. Agnieszka Kołogrecka z fundacji PickActive mówi, że jej pasja do pickleballa jest jednocześnie ciekawym pomysłem biznesowym. Jej mąż prowadzi sklep ze sprzętem do tego sportu, ona proponuje wieczory z pickleballem m.in. tym firmom, które chcą lepiej zintegrować zespół.