Polska ekspansja w Kenii. Firmy wykorzystują potencjał afrykańskiego hubu

Kenia wyrasta na jeden z najważniejszych punktów wejścia dla firm zainteresowanych Afryką Wschodnią. To nie tylko jedna z największych gospodarek regionu. To także kraj z rozwiniętą infrastrukturą finansową i cyfrową, własnymi rozwiązaniami technologicznymi oraz pozycją regionalnego hubu handlowego.

Dla polskiego biznesu oznacza to rynek trudny, ale coraz bardziej atrakcyjny. Dane gromadzone przez Zagraniczne Biuro Handlowe PAIH w Nairobi wskazują na skokowy wzrost zainteresowania Kenią. Towarzyszy mu rekordowa liczba kontraktów eksportowych zawartych przez polskie firmy w pierwszym półroczu 2026 r.

Polski biznes ciągnie do Kenii

W tegorocznej edycji Polsko-Kenijskiego Forum Biznesu, które odbyło się w Nairobi w połowie maja 2026 r., wzięło udział 50 polskich firm. Wśród nich znalazły się także przedsiębiorstwa z branży zbrojeniowej, m.in. PGZ, Farada i WB Electronics. Dla porównania: w zeszłorocznej edycji wydarzenia uczestniczyło trzykrotnie mniej firm.

Rosnące zainteresowanie rynkiem kenijskim jest efektem skutecznego wejścia na ten rynek kilkunastu polskich przedsiębiorstw w okresie styczeń–czerwiec 2026 r. Firma Habin wprowadziła do obrotu bakterie użyźniające glebę, OVO-TECH sprzedało maszyny do przemysłowego przetwarzania jaj, a Wielton sprzedał przyczepy o wartości ponad 100 tys. euro.

W kenijskich sklepach pojawiły się płatki śniadaniowe marki Sante oraz bielizna marki Gorsenia. Firma konsultingowa Grafen Partner rozpoczęła doradztwo dla właścicieli kenijskich supermarketów. Do sprzedaży trafiły również zbiorniki na wodę produkowane przez Swimera, przepusty drogowe firmy Viacon oraz symulatory szkoleniowe dla kierowców produkowane przez Patron VT. Asseco jest z kolei na ostatnim etapie negocjowania kontraktu na realizację usług IT.

W Kenii pojawiły się także polskie inwestycje. Od kilku lat w Tatu City działa zakład produkcji ślusarki garażowej firmy MdM Fasady. Polska tłocznia oleju z awokado, założona w Kenii w 2025 r., w 2026 r. rozpoczęła sprzedaż produktu do rafinerii we Włoszech. Firma Woba równolegle rozpoczęła sprzedaż do Kenii sprzętu AGD (ścierki i mopy). Rozpoczęła również proces relokacji maszyn, które po modernizacji zakładu w Polsce przestały być w nim potrzebne. Dzięki temu kenijski partner będzie mógł realizować część produkcji towarów tej firmy na miejscu.

Afrykański prymus

Kenia, podobnie jak Polska, na przełomie lat 80. i 90. doświadczyła kryzysu gospodarczego. Wymusiło to przeprowadzenie reform wolnorynkowych rekomendowanych przez Międzynarodowy Fundusz Walutowy. Ich długofalowe skutki pomogły krajowi stać się jednym z liderów regionu.

W 1993 r. zrezygnowano z kontroli cen, licencjonowania importu i kontroli wymiany międzynarodowej. Sprywatyzowano wiele przedsiębiorstw państwowych, zredukowano zatrudnienie w administracji publicznej oraz wprowadzono bardziej konserwatywne zasady polityki fiskalnej i monetarnej.

Kolejne etapy reform przypadły na lata 1997 i 2003. W 1997 r. utworzono Kenijskie Biuro Antykorupcyjne i wprowadzono przepisy zwiększające transparentność administracji publicznej. W 2003 r. powołano Departament Zarządzania Długiem Publicznym, przeprowadzono reformę administracji skarbowej, która zwiększyła ściągalność podatków, oraz zreformowano prawo finansowe i bankowe.

Umorzono także długi strategicznych przedsiębiorstw publicznych. Także wówczas ustanowiono zasadę, zgodnie z którą 30 proc. dochodów budżetu państwa ma być przeznaczane na projekty inwestycji rozwojowych.

Wizja na 2030

Od 2008 r. kraj realizuje program rozwojowy pn. Vision 2030. Jego celem jest przekształcenie Kenii w nowoczesny, uprzemysłowiony kraj średniego dochodu, zapewniający wysoką jakość życia oraz czyste i bezpieczne środowisko. W ramach pierwszego etapu, realizowanego w latach 2008-2013, prowadzono działania mające na celu rozwój gospodarki i wzrost zatrudnienia, w dużej mierze poprzez stworzenie przyjaznego klimatu dla zagranicznych inwestorów oraz przejrzystych zasad prowadzenia działalności gospodarczej. W drugim etapie, obejmującym lata 2014-2019, postawiono na rozwój infrastruktury. Od 2020 r. realizowany jest etap trzeci, czyli tzw. Big Four Agenda. Jest on skoncentrowany na bezpieczeństwie żywnościowym, tanim mieszkalnictwie, rozwoju rodzimej produkcji oraz zwiększeniu jakości i powszechności dostępu do ochrony zdrowia. Dzięki inwestycjom w ramach Vision 2030 Kenia ma też tani prąd, produkowany w ok. 90 proc. z odnawialnych źródeł, głównie energii geotermalnej.

W wyniku wdrożonych reform w latach 1993-2025 PKB kraju wzrósł ponad dziesięciokrotnie. W badanym okresie kraj tylko raz doświadczył recesji – w 2020 r., podczas pandemii COVID-19, gospodarka skurczyła się o 0,2 proc. Z kolei w latach 2021-2025 PKB Kenii rósł średnio o 5 proc. rocznie. W 2025 r. kraj przyciągnął 1,2 mld dolarów bezpośrednich inwestycji zagranicznych. Dług publiczny Kenii wynosi 67,8 proc. PKB, a w rankingu Ease of Doing Business kraj zajmuje trzecie miejsce w Afryce Subsaharyjskiej. Ustępuje tylko Mauritiusowi i Rwandzie, wyprzedzając takie państwa jak RPA, Botswana i Seszele.

Regionalny hub

Dzięki reformom gospodarczym Kenia stała się siódmą gospodarką Afryki, trzecią w Afryce Subsaharyjskiej i największą we wschodniej części kontynentu. Kraj stał się też regionalnym hubem handlowym. W przeciwieństwie do wielu państw afrykańskich, Kenia intensywnie handluje w ramach kontynentu. Pomaga jej w tym członkostwo we Wspólnocie Wschodnioafrykańskiej (EAC), Wspólnym Rynku Afryki Wschodniej i Południowej (COMESA) oraz Afrykańskiej Kontynentalnej Strefie Wolnego Handlu (AfCFTA).

Aż 37 proc. kenijskiego eksportu trafia do innych państw afrykańskich, a 29 proc. do państw Afryki Wschodniej: Ugandy, Tanzanii, Sudanu Południowego, Etiopii, Erytrei, Somalii i Demokratycznej Republiki Konga. Choćby z tego względu wejście na rynek kenijski może ułatwić polskim firmom dalszą ekspansję na rynki tych państw. Nie należą one bowiem do najłatwiejszych. Jak twierdzi kierownik ZBH PAIH w Nairobi, Łukasz Słoniowski, „to, co przyjmie się na rynku kenijskim, jest potem kupowane przez importerów w Tanzanii, Ugandzie, Sudanie Południowym i innych państwach regionu”.

Od 2021 r. trwa projekt budowy miasta technologicznego w miejscowości Konza, oddalonej o 60 km od stolicy. Ma tam powstać „kenijska Dolina Krzemowa”, a raczej „krzemowa sawanna”.

Kenia jest też lokalnym liderem dzięki infrastrukturze i rozwiązaniom, z których korzystają pozostałe państwa Afryki Wschodniej. Kenijski port w Mombasie jest trzecim co do wielkości portem w Afryce. Nairobi jest siedzibą licznych startupów, międzynarodowych korporacji technologicznych oraz Equity Banku, największej prywatnej instytucji finansowej w regionie. Od 2021 r. trwa projekt budowy miasta technologicznego w miejscowości Konza, oddalonej o 60 km od stolicy. Ma tam powstać „kenijska Dolina Krzemowa”, a raczej „krzemowa sawanna”.

Wielu mieszkańców regionu, i nie tylko, korzysta z kenijskiego systemu płatniczego M-Pesa. Pozwala on na dostęp do podstawowych usług bankowych bez konieczności posiadania konta w banku, dzięki transakcjom wykonywanym za pośrednictwem pieniądza elektronicznego.

Główne wnioski

1. W pierwszym półroczu 2026 r. kontrakty w Kenii zawarły m.in. firmy Habin, Patron VT, Ovo-Tech, Wielton, Sante, Gorsenia, MdM Fasady, Asseco, Woba, Grafen Partner, Swimer oraz Viacon. Eksport do Włoch rozpoczęła także polska tłocznia oleju z awokado zainstalowana w Kenii.
2. W latach 1993-2003 Kenia przeprowadziła reformy liberalizujące gospodarkę, wzmacniające kontrolę nad długiem publicznym i zwiększające transparentność administracji publicznej. Od 2008 r. kraj realizuje program inwestycji rozwojowych Vision 2030.
3. Kenia jest regionalnym hubem handlowym, ponieważ prowadzi intensywny eksport do innych państw Afryki Wschodniej. Kraje regionu korzystają również z kenijskiej infrastruktury portowej i finansowej.