Z tego artykułu dowiesz się…
- Dlaczego Cybertruck – najdziwniejszy spośród wszystkich seryjnie produkowanych aut – zebrał ponad milion rezerwacji.
- Jak bardzo wersja produkcyjna odbiegała od zapowiedzi i czym rozczarowała potencjalnych klientów.
- Co przesądziło o klęsce „pancernego” pikapa i ile kosztowało to Teslę.
Audio generowane przez AI. Może zawierać błędy.
W historii motoryzacji nie było tak polaryzującego auta.
„Wygląda jak pojazd faraona.”
„Jak auto narysowane przez trzyletnie dziecko.”
„Jak pierwszy samochód 3D w grach komputerowych.”
Cały świat przecierał oczy na widok tego, co ujrzał 21 listopada 2019 roku.
Pojazd z serwetki
Siedem lat wcześniej Elon Musk zapowiedział superpikapa Tesli o dzielności terenowej [sprawności do poruszania się w trudnych warunkach poza drogami utwardzonymi – red.] Mercedesa G-klasy i rakietowym przyspieszeniu Porsche 911. Podniecone media zaczęły tworzyć rendery elektrycznej półciężarówki – niektóre imponowały harmonią kształtów i troską o detale. Tymczasem pojazd stojący przed fabryką SpaceX w Los Angeles wyglądał, jakby ktoś z ADHD naszkicował go na serwetce podczas szybkiego lunchu.
„Nadwozie jak kontener na śmieci, koła jak prysznicowe odpływy. Żaden uznany producent nie pokazałby czegoś równie brzydkiego, wręcz ohydnego – napisał redaktor portalu Autopian.
„Tak bywa, gdy 50-letni nastolatek buduje sobie zabawkę mającą – według niego – wyglądać zajebiście” – skomentował jeden z czytelników.
Wielu uznało prototyp za żart, „bo coś tak kanciastego nie może być dopuszczone do ruchu”.
Ale ten „żart” okazał się sprawą całkiem na serio.
Prototypowy czołg drogowy
Elon Musk chciał czegoś wyjątkowego – zero analogii do klasyków – F-150 czy Chevy Silverado. Chciał „pikapa w stylu cyberpunk” „pojazdu Bladerunnera”, „transportera opancerzonego na czas apokalipsy”. Z tego wynikają niespotykane w autach funkcje, np. Bioweapon Defense Mode, czyli system usuwania 99,97 proc. cząsteczek unoszących się w powietrzu („przez wielki filtr HEPA klasy szpitalnej”) i wytwarzania nadciśnienia w kabinie, by „uniemożliwić wnikanie dymu, alergenów i gazów bojowych”.
Szokująca była też zapowiadana cena: już od 39 ,9 tys. dolarów: „najbardziej wytrzymała ciężarówka” z wielkim akumulatorem za tyle, co o metr krótsza Tesla Model 3? Brzmiało jak okazja.
Nie taki pancerny
Aby bardziej oszołomić widownię, Musk dodał, że Cybertruck jest kuloodporny i wytrzymuje ostrzał z pistoletu kalibru 9 milimetrów. By tego dowieść, użył nie Glocka 17, lecz Franza von Holzhausena. Główny projektant Tesli cisnął dwie metalowe kulki w okna ze szkła pancernego (Armor Glass), według Muska „wytrzymałego jak przezroczysty metal”. Prawdziwe okazało się tylko słowo „przezroczysty” – kule rozbiły okna.

Rynek zareagował nerwowo – akcje spółki spadły o 2 proc. Ta niefortunna prezentacja mogła być przestrogą. Dwa lata później było jasne, że produkcja apokaliptycznego pikapa to jak skakanie przez płonące obręcze – jest trudna i nie wybacza błędów. A tych było sporo.
Kolczuga zamiast zbroi
Tym, co definiuje Cybertrucka, jest jego nadwozie. Zwykłe auta „odziewa” blacha o grubości poniżej milimetra. Ta w prototypie z 2019 roku miała aż trzy milimetry i faktycznie mogła zatrzymać kulę. Musk twierdził, że pancerna blacha tworzy egzoszkielet. Jak w czołgu. Cybertruck miał być pierwszym takim modelem w historii – stawonogiem w ssaczym świecie aut wspartych o szkielet wewnętrzny – podwozie, ramę, belki i podłużnice.
Miał być, lecz… W lipcu 2023 r. z Gigafactory Texas wyciekły zdjęcia, które rozwiały złudzenia: ukazują niekompletne nadwozie – z przodu samonośne, z tyłu wzmocnione ramą. Tak nie robi się czołgów – ich pancerz czyni ramę zbędną.
Skąd ta zmiana? Egzoszkielet jest ciężki. Pancerny pikap ważyłby cztery tony, co ograniczyłoby ładowność – ważny parametr półciężarówek. Cybertruck musiał schudnąć. „Zbroję” zastąpiono „kolczugą” – blachą o połowę cieńszą (1,8 mm na drzwiach i 1,4 mm wszędzie indziej). Za cienką na egzoszkielet.

Idea runęła, ale słowo zostało. Do dziś można przeczytać, że „Cybertruck ma egzoszkielet”.
Cholernie twarda stal nierdzewna
Stal ocynkowana lub aluminium – z tego robi się nadwozia aut. Ale Musk uznał, że Cybertruck zasługuje na coś ekstra – stal nierdzewną: skoro „nierdzewka” zdaje egzamin w rakiecie, sprawdzi się w pikapie. Zalety? Duża odporność w temperaturach kriogenicznych (poniżej -150 st. C.), wysoka ciągliwość, brak konieczności malowania (wystarczy polerowanie) no i cena – tylko cztery dolary za kilogram. Dlatego w rakiecie Starship, która ma lecieć na Marsa, użyto „stainless steel”. Ale nie zwykłej „nierdzewki” – SpaceX opracowało swój zastrzeżony stop – 30X, w Tesli określany jako Hard Freaking Stainless Steel (HFS), czyli „cholernie twardą stal nierdzewną”. I taką „opancerzono” pikapa.
Decyzja o nadwoziu z supertwardej stali walcowanej na zimno wywołała kaskadę skutków, które przesądziły o charakterze, a może i losach Cybertrucka.
Twardy orzech do zgryzienia
Dlaczego pikap Tesli jest tak kanciasty?
– Nie mógł być bardziej krągły, bo panele z HFS zepsułyby prasę tłoczącą – wyjaśniał Elon Musk inwestorom.
W czym problem?
Wszystkie auta, jakie widzimy na drogach, mają nadwozia „spod sztancy”, czyli specjalnych matryc. Ale twarda stal nierdzewna jest trudna w tłoczeniu, a po uformowaniu ma tendencję do sprężynowania. Dużo prościej ją giąć niż tłoczyć. Tyle że gięcie płaskich paneli wyklucza finezję kształtów (stąd tak „prostacki”, geometryczny kształt Cybertrucka).
Wyginanie powietrzem
Gdy stal nierdzewną się zgina, na zagięciach tworzą się nierówności – jakby skórka pomarańczy. W dodatku stemple prasy mogą zostawiać ślady. Nie da się ich ukryć, bo nie ma farby. By były wolne od skaz, „pancerne” blachy trzeba traktować delikatnie jak bombki choinkowe – paradoks kłopotliwy i kosztowny. Tesla musiała na nowo opracować technikę gięcia arkuszy: by stykały się z prasą tylko w jednym punkcie (od góry), podpiera się je… sprężonym powietrzem.
– Jak w stołach do pneumatycznego hokeja, tyle że stosując ogromne ciśnienie. To tzw. air-bending – tłumaczył Lars Moravy wiceprezes ds. inżynierii w Tesli.
Nikt poza nią nie stosuje sprężonego powietrza do formowania blach nadwozia.
Sekretny olej, piec i laser
Wycięte laserowo panele są tak wrażliwe na rysy, że nawet nie mogą ocierać się o siebie. Nim trafią pod prasę krawędziową, są smarowane olejem, którego skład Tesla długo zmieniała i zastrzegła. Stemple pras wykonane są z brązalu (stop, z którego robi się też żółte obrzeża dwuzłotówek) i trzeba je wymieniać co 1200 cykli. Czyli często. Niektóre elementy tłoczy się na gorąco (900 st. C). Część jest spawana laserem i nim też usuwa się powstające w trakcie przebarwienia cieplne (ablacja laserowa).

To wszystko sprawia, że produkcja jest droga, co wyjaśnia, dlaczego nikt inny nie robi aut z nierdzewki.
Wykopaliśmy sobie grób
Ostatnim, który próbował, był amerykański inżynier, wynalazca i przedsiębiorca John DeLorean. Nim w 1982 r. zbankrutował, utopił 200 mln dolarów w aucie znanym głównie z „Powrotu do przyszłości”. W filmie to dwumiejscowe GT z unoszonymi drzwiami radziło sobie lepiej niż w życiu – produkcyjny tor przeszkód opóźnił debiut auta o lata, a wysoka cena i liczne usterki odstraszały klientów. Powstało tylko 8975 DeLoreanów, z czego wiele – z braku chętnych – zezłomowano.
Gdy do Muska dotarło, w co władował Teslę, w październiku 2023 r., miesiąc przed premierą produkcyjnej wersji, przyznał Business Insiderowi: „Wykopaliśmy sobie grób Cybertruckiem”.
Lider poza podium
Wszyscy sądzili, że Tesla będzie pierwsza. Ale gdy jej inżynierowie główkowali, jak wyginać stalowe blachy, w maju 2021 r. swego e-pikapa pokazał Ford: Lightning wyglądał jak stary znajomy – ot, F-150, tyle że z wtyczką.
– Nasi klienci nie chcieli statku kosmicznego ani niczego, co przypomina odbojnik do drzwi – tłumaczył szef marketingu Forda.
Już rok później F-150 Lightning trafił do sprzedaży. Nie dość, że Ford wyprzedził Teslę, to jeszcze spełnił jej obietnicę – najtańszy wariant Pro wycenił na 39 950 dolarów. Zrobił to, choć do każdego egzemplarza dokładał grube tysiące dolarów.

Teslę wyprzedziły też Rivian i Chevrolet. Musk zaprzepaścił atut pierwszego gracza w najbardziej dochodowym segmencie aut w USA (rynek pikapów wart jest ok. 180 mld dolarów).
I dopiero 30 listopada 2023 r. pokazał produkcyjną wersję Cybertrucka. Po czterech latach obietnic, gdybań i memów.
Czy nadążymy z produkcją?
Mocno spóźniony Cybertruck różnił się od prototypu. Zniknęły klamki, pojawiły się lusterka i największa w świecie wycieraczka przedniej szyby. Cały pojazd zmalał o 5 proc. w każdą stronę. Jeszcze bardziej skurczyły się osiągi, a zwłaszcza zasięg: zgodnie z obietnicami z 2019 r. miał przekraczać 500 mil, czyli 800 km, a wynosi 547 km i to w najlepszej wersji.
Wzrosły za to ceny. I to znacznie, bo o około połowę. Np. wersja AWD z obiecanych 49 ,9 tys., zdrożała do 79,9 tys. dolarów.

Gros z ponad miliona chętnych powiedziało „pas” – poprosiło o zwrot zaliczek, czym rozwiązało problem Muska, który martwił się, że Tesla nie nadąży z produkcją. Ta zrazu miała wynosić 250 tys., a docelowo nawet 500 tys. sztuk rocznie. Popyt okazał się o rząd wielkości mniejszy. Od debiutu, czyli przez trzy i pół roku, sprzedano tylko 75 tys. Cybertrucków. W tym 1,4 tys. spółce SpaceX. Dlaczego rynek zignorował „zdecydowanie najlepszy” – zdaniem Muska – pojazd Tesli?
To może być klapa
Odpowiedź zasługuje na rozdział w podręcznikach ekonomii. Już w lipcu 2021 r. serwis Fox Business zamieścił proroczy artykuł „Cybertruck będzie pierwszą porażką Tesli”. Przewidywał on, że zbyt kanciasta sylwetka i trudności produkcyjne sprawią, iż pojazd nie sprosta wygórowanym obietnicom i nie osiągnie celów sprzedażowych. Parę dni później szef Tesli przyznał autorom rację.
„Możliwe, że Cybertruck okaże się klapą, bo jest radykalny. Ale mam to gdzieś. Inne pikapy trudno od siebie odróżnić, a Cybertruck wygląda, jakby stworzyli go kosmici z przyszłości. Uwielbiam go.” – napisał Musk na X.

Mobilna czapeczka MAGA
A potem kupił platformę X i poszedł w politykę, stając się twarzą skrajnej prawicy, siewcą teorii spiskowych, sponsorem Trumpa i szefem DOGE [Department of Government Efficiency, departament wydajności państwa, który działał od stycznia 2025 r. do lipca 2026 r. – red.]. Niechęć do Muska przeszła na tesle, a zwłaszcza Cybertrucka, którego postrzegano jako mobilną wersję czapeczki MAGA i ulubiony pojazd faszystów. Aury wokół auta nie poprawił rosyjski watażka Ramzan Kadyrow.
Latem 2024 roku prezydent Czeczenii Ramzan Kadyrow opublikował nagranie, na którym widać, jak jeździ Cybertruckiem po Groznym. „Największy bojownik Putina” stwierdził, że otrzymał pojazd od Muska, którego w podzięce zaprosił do Czeczenii. Egzemplarz Kadyrowa wyróżnia ciężki karabin maszynowy Kord kalibru 12,7 mm. Tak „stuningowany” Cybertruck miał ponoć wspomóc rosyjskie wojska na Ukrainie.
Inną wątpliwą reklamą były filmy i zdjęcia płonącego Cybertrucka przed wejściem do Trump International Hotel w Las Vegas. Pod koniec grudnia 2024 r. Matthew Livelsberger, 37-letni Zielony Beret [żołnierz sił specjalnych USA – red.], wynajął Cybertrucka i wypełnił go fajerwerkami. W pierwszy poranek nowego roku zaparkował pojazd przed hotelem, strzelił sobie w głowę i doprowadził do eksplozji (śledczy nie wiedzą, w jaki sposób), raniąc siedem osób. W notatkach, które miał w telefonie, wyrażał niezadowolenie z kierunku, w jakim zmierza kraj.
Natomiast w 2025 r., gdy bojówki DOGE zwalniały dziesiątki tysięcy urzędników, sprzedaż Cybertrucków spadła o 48 procent. Wiele aut było niszczonych, wiele jeździło z naklejką „Kupiłem go, nim Elon zwariował”.
Prąd nie lubi przyczep
Do przyczyn estetycznych i politycznych doszły praktyczne: elektryczne pikapy, choć drogie, nie nadają się do holowania przyczep na długich dystansach. Zasięg spada wtedy 2,5 raza do zaledwie 150-200 km. To sprawiło, że najbardziej wymagający klienci odwrócili się od e-pikapów wszystkich marek.
No i geografia: sprzedaż Cybertrucka ograniczała się do zaledwie dziewięciu państw, a jej lwia część przypada na USA (gdzie holuje się najwięcej przyczep). Ze wszystkich modeli Tesli ten jest najmniej globalny i najbardziej niszowy.
Koszmarnie kosztowny błąd
W mediach pojawiły się zdjęcia z dronów pokazujące hektary niesprzedanych Cybertrucków. W maju 2025 r. było ich ponad 10 tysięcy. Serwis Electrek uznał sytuację za kryzysową. Tesla zmniejszyła produkcję i wprowadziła zniżki sięgające 10,5 tys. dolarów. Analitycy nie mieli złudzeń: Cybertruck był błędem i to bardzo kosztownym. Wg. „Forbesa” same badania i rozwój (R&D) pochłonęły od 1,5 do 2,0 mld dolarów. Nakłady inwestycyjne (CAPEX) – kolejny 1,1 mld dolarów. Stworzono łańcuch dostaw i moce produkcyjne na ponad 150 tys. sztuk rocznie. Wyprodukowanie połowy tego w trzy i pół roku oznacza wykorzystanie potencjału fabryki w jednej piątej, a więc horrendalne koszty stałe. Gene Munster z firmy inwestycyjnej Piper Sandler ocenia, że Tesla traci ponad 10 tys. dolarów na każdym Cybertrucku. Musk zaprzecza i sugeruje, że pikap na siebie zarabia.
No to sprawdźmy: przy sprzedaży 75 tys. sztuk i średniej cenie 78 tys. dolarów przychody sięgałyby 6 mld dolarów. Nawet zakładając 10-procentową marżę brutto, zysk wyniósłby tylko 600 mln doarów – znacznie poniżej 3 mld dolarów na R&D i CAPEX.
A mógł być hit
Najbardziej polaryzujący i niszowy pojazd Tesli pochłonął mnóstwo jej zasobów, które można było przeznaczyć na murowany hit – mniejszy od „trójki”, elektryczny kompakt za 25 tys. dolarów, nieformalnie zwany „Modelem 2”. W 2020 r. Musk mówił, że takie auto pojawi się za trzy-cztery lata. Jednak w 2024 r. anulował projekt. I przesunął żetony na Cybercaba, czyli dwumiejscowego autonomicznego elektryka.
Teraz zaś oznajmił, że Cybertruck też musi ustąpić miejsca tej autonomicznej taksówce. Ostatnie egzemplarze apokaliptycznego pikapa opuszczą Giga Texas we wrześniu 2027 roku.
Życie po życiu?
Chociaż… niczym karaluch zdolny przetrwać apokalipsę, Cybertruck może się odrodzić. Dzięki Unplugged Performance (UP), firmie produkującej akcesoria do Tesli, która obwieściła, że chętnie przejmie produkcję Cybertrucka. Zaskoczyła tym ekspertów – pikap Tesli jest ekstremalnie trudny w produkcji. Czy UP się z tym upora?
„Nie samodzielnie i nie z dnia na dzień” – odpowiedziała firma na X.

Jak to możliwe, by niszowy tuner zarobił na czymś, na czym Tesla traciła? „Zamierzamy wykorzystać platformę Cybertrucka na trzy sposoby: w pikapie, w dostawczaku i w siedmioosobowym SUV-ie” – zdradziła UP. Jeśli tej firmie, o której właśnie dowiedział się świat, uda się przekuć cudzą, epicką porażkę we własny sukces, będzie to znaczyło, że w biznesie wszystko jest możliwe.
Główne wnioski
- Już w 2012 r. Elon Musk zapowiedział superpikapa Tesli, skrzyżowanie terenowej Gelendy ze sportowym Porsche 911. Siedem lat później pokazał jego prototyp. Pojazd nie przypominał żadnego innego. Miał egzoszkielet ze stali nierdzewnej i był kuloodporny. Do tego cztery koła skrętne sterowane elektrycznie „by wire”, pionierską instalację 48V, 800-woltowy układ napędowy, fenomenalne osiągi i umiarkowaną cenę startującą od 39 ,9 tys. dolarów. Najnowocześniejszą z tesli zarezerwowało ponad milion chętnych.
- Produkcyjna wersja pikapa Tesli pojawiła się z dwuletnim opóźnieniem pod koniec 2023 roku. Rozczarowała większość chętnych, bo miała znacznie gorsze osiągi (zwłaszcza zasięg), cieńszy „pancerz” i o 50 proc. wyższą cenę. A i tak była skrajnie trudna (i droga) w produkcji. Ta zaś była 10 razy niższa od zakładanego poziomu 250 tys. sztuk rocznie. Główny powód? Słabnący popyt. Orócz wyglądu i ceny potencjalnych klientów odstraszała aktywność polityczna Elona Muska, który stał się tubą (X), ramieniem (DOGE) i sponsorem Trumpa.
- Według Forbesa ten największy motoryzacyjny kaprys Muska pochłonął aż 3,1 mld dolarów. Tesla mogłaby za to opracować i produkować kosztujący 25 tys. dolarów kompakt, który jej szef obiecał w 2020 r. i który praktycznie nie miałby konkurencji. Ponieważ popyt na pikapa spadał, a koszty nie malały (brak efektu skali), Musk zdecydował o wygaszeniu produkcji we wrześniu 2027 roku. Oficjalna przyczyna? Zwolnienie linii produkcyjnej dla autonomicznej taksówki Cybercab. Kiedy wydawało się, że koniec Cybertrucka jest przesądzony, 10 listopada firma Unplugged Performance – główny tuner Tesli – wyraziła chęć przejęcia produkcji pikapa i stworzenia na jego bazie dostawczaka i busa. Taki zwrot akcji, o ile się dokona, uczyniłby historię Cybertrucka jeszcze bardziej niezwykłą.