Kategoria artykułu: Sport

Agnieszka Radwańska o życiu tenisistki. „Wszystko mnie ominęło, na nic nie miałam czasu”

Agnieszka Radwańska zakończyła karierę osiem lat temu, ale grała w tenisa tak magicznie, że wciąż jest wielkim nazwiskiem naszego sportu. Właśnie wróciła do współpracy z producentem zegarków i przy tej okazji opowiedziała o swojej karierze. Z uśmiechem, ale mocno.

Agnieszka Radwańska, była polska tenisistka
Agnieszka Radwańska po zakończeniu kariery często grywa rekreacyjnie w padla. Fot. Piotr Nowak/PAP

Z tego artykułu dowiesz się…

  1. Jak dużo zarobiła na korcie Agnieszka Radwańska.
  2. Jak wyglądał jej reżim treningowy od 12. roku życia.
  3. Jak wielkie zdolności adaptacyjne muszą posiadać tenisistki oraz tenisiści.

Agnieszka Radwańska, wicemistrzyni Wimbledonu z 2012 r., była główną bohaterką imprezy zorganizowanej w Warszawie z okazji 40-lecia marki Rado. To producent luksusowych zegarków, z którym Radwańska współpracowała już wcześniej – teraz wraca do roli ambasadorki.

Tenisową karierę Radwańska zakończyła w 2018 r. w wieku 29 lat. Bardzo wcześnie, ale…

– Po prostu mój organizm już nie dawał rady funkcjonować na najwyższym poziomie. A grać na niższym nie chciałam – powiedziała Agnieszka Radwańska.

Agnieszka Radwańska – faworytka kibiców

Z racji drobnej budowy ciała była bardziej narażona na tenisowe obciążenia niż jej rywalki. Nie miała ich siły, musiała nadrabiać techniką. I chciałoby się powiedzieć: „Mój Boże, jak nadrabiała!”. W świecie tenisa miała ksywkę: „Ninja”, kibicowskie głosowanie w konkursie „WTA Fan Favourite Award” wygrywała w latach 2011, 2012, 2013, 2014, 2015 i 2016.

Wydawało się, że magiczne zagrania wykonuje z wielką łatwością. Ale, rzecz jasna, wszystko to było także wynikiem katorżniczej pracy, sam talent w tenisie nie może wystarczać do sukcesu. W pewnym momencie na spotkaniu w Warszawie Radwańska z uśmiechem przyznała, iż w młodości „wszystko ją ominęło”. Kilka chwil później dodała, iż „na nic nie miała czasu”. Liczył się tylko tenis.

– Tak, studniówka też mnie ominęła, grałam już wtedy turnieje w Australii. Zresztą już wcześniej ludzie z klasy nawet nie zapraszali mnie na spotkania towarzyskie. Wiedzieli, że nie dam rady. Pamiętam, że luksusem było, to gdy podczas Zielonej Szkoły dołączyłam do grupy na dwa dni. Innych sportów także nie mogłam trenować, tenis pochłaniał cztery lub pięć godzin dziennie, do tego dochodziła godzina siłowni. Od 12. roku życia funkcjonowałam już w takim reżimie – mówiła Agnieszka Radwańska.

Droga do milionów

– Czas to bardzo ważna kategoria. Nadal. Tenis tak mnie ukształtował: czas to luksus. Pamiętam, że czasem ze łzami w oczach biegłam do domu, gdy klasa szła na boisko. Ale ja musiałam biec, bo wiedziałam, że po lekcjach mam tylko pięć minut na obiad, później zaczynałam trening. Tata powtarzał, że każda minuta to złotówka. Bo wynajęcie kortu kosztowało nas 60 zł za godzinę – wspominała Agnieszka Radwańska.

Agnieszka Radwańska, była polska tenisistka
Rozmowę z Agnieszką Radwańską prowadził komentator tenisa Marek Furjan.
Fot. Marek Deryło, XYZ

Była pierwszą polską tenisistką, która zarobiła na korcie milion dolarów. Łącznie – ponad 27 mln (oczywiście brutto). Gdyby ktoś bardzo zazdrościł, to przytoczymy jeszcze kilka fragmentów z rozmowy z polską tenisistką, byłą wiceliderką rankingu WTA, triumfatorką 20 turniejów.

– Kiedyś w Australii koledzy z mojej ekipy rzucili na kort… jajka. Tak, ugotowały się. Warunki na korcie czasem bywają bardzo trudne. A co najgorsze, one nieustannie się zmieniają, bo latamy z miejsca na miejsce po wszystkich strefach czasowych. Na aklimatyzację jest bardzo mało czasu. Moim zdaniem należałoby wyrzucić połowę turniejów z kalendarza, by życie najlepszych tenisistek wyglądało normalnie – oceniała Agnieszka Radwańska.

Opowiedziała, że czasem, wjeżdżając hotelową windą na piętro, za chwilę wsiadała do niej z powrotem, bo nie pamiętała, w którym pokoju mieszka. Musiała pytać w recepcji. Wszystko się mieszało ze względu na nieustanne podróże.

– Pytając o swój pokój, zapewniałam, że jestem zupełnie trzeźwa, tylko po prostu tego jest tak dużo… – opowiadała z Agnieszka Radwańska.

Tenisowy zawrót głowy

Zmieniając kraje i kontynenty, musiała dostosowywać się do innych warunków atmosferycznych, ale też do innych nawierzchni kortów. A inna nawierzchnia to inny sposób odbijania się piłki (zresztą same piłki także się zmieniały).

– Wszyscy wiedzą, że inaczej gra się na trawie, a inaczej na mączce, czyli na kortach ziemnych. Ale może nie każdy wie, że korty ziemne także różnią się między sobą. Ba, czasem korty na jednym obiekcie są różne. Grając we French Open, możemy swoje mecze rozgrywać na kilku kortach. Pamiętam, że często z nadzieją mówiłam do siebie: „Obym trafiła na ten kort, jest szybszy…” – opowiadała Radwańska.

Na koniec dodała, że tzw. codzienność – łącznie z wychowywaniem syna – nie wydaje się czymś bardzo wymagającym, gdy porówna się to z trudami tenisowego życia.

Główne wnioski

  1. Z okazji 40-lecia marki Rado – producenta luksusowych zegarków – mogliśmy spotkać się z Agnieszką Radwańską, byłą tenisistką, która po latach znów została ambasadorką tej firmy. Agnieszka Radwańska swoją karierę tenisową zakończyła w 2018 r., na korcie zarobiła ponad 27 mln dolarów (brutto). Grała w finale Wimbledonu, była wiceliderką rankingu WTA i ulubienicą kibiców – ze względu na czarodziejski styl gry.
  2. Opowiadając o swojej karierze, Agnieszka Radwańska podkreślała, że już od najmłodszych lat treningi i mecze stanowiły podstawowy składnik jej życia. Trenowała po cztery lub pięć godzin na korcie, do tego dochodziła godzina siłowni. Będąc tenisistką drobniejszą i słabszą fizycznie niż najgroźniejsze rywalki, Polka była bardziej narażona na kontuzje. Zakończyła karierę w wieku 29 lat.
  3. Opowiadając o tenisowym życiu, Agnieszka Radwańska podkreślała, jak wielkie zdolności adaptacyjne muszą posiadać najlepsi zawodnicy. Grywała w różnych strefach czasowych, na różnych nawierzchniach kortów i jeszcze często różnymi piłkami. Oceniła, że w kalendarzu tenisowych turniejów należałoby usunąć połowę z nich, by tenisistki mogły powiedzieć, iż funkcjonują w miarę normalnie.