Lipcowe dane GUS pokazały wzrost produkcji przemysłowej i budowlano-montażowej, ale wciąż trudno mówić o mocnym odbiciu. Przemysł napędzają dobra inwestycyjne, podczas gdy segment dóbr trwałych pozostaje w recesji. W budownictwie widać pierwsze sygnały ożywienia inwestycji, jednak wciąż brak oczekiwanego przełomu napędzanego środkami z KPO i budżetu unijnego.

Dynamika eksportu towarów w czerwcu była najwyższa od dwóch lat, a po raz pierwszy od ponad roku wartość eksportu przewyższyła wartość importu. Do poprawy bilansu handlowego przyczyniło się m.in. odbicie w branży motoryzacyjnej, a także niskie ceny ropy naftowej i słabszy dolar.

Obecny rok miał przynieść odbicie europejskich akcji. I przyniósł, ale kiedy policzymy zwrot w dolarach. Licząc w euro, wzrost indeksu Stoxx Europe 600 od początku roku jest porównywalny ze wzrostem S&P 500.

W ciągu ostatnich 20 lat wydatki Polaków przeszły silne zmiany. Dzięki wzrostowi zamożności realne wydatki na osobę wzrosły o prawie 180 proc. Jednocześnie ewoluowała ich struktura. Zmalał udział wydatków na dobra podstawowe, jak żywność, na rzecz usług i doświadczeń, co świadczy o rosnącym poziomie życia. Zmiany w wydatkach odzwierciedlają także starzenie się społeczeństwa i wzrost niezależności finansowej.

Na polskiej giełdzie silną pozycję mają spółki państwowe. Ich kapitalizacja przekracza 400 mld zł, stanowiąc 39 proc. wszystkich notowanych spółek. Chociaż wzrosty tych firm napędzają obecną hossę, ich dominacja jest symptomem problemów giełdy. Brakuje na niej dużych, prywatnych spółek, a rynek kapitałowy nie odzwierciedla dynamicznego wzrostu polskiej gospodarki.

Gospodarka odbija, ale nie wszędzie w tym samym tempie. Konsumpcja i budownictwo zaczynają łapać oddech, eksport wraca na ścieżkę wzrostu, ale przemysł wciąż kuleje. Na tle tych zawirowań GPW radzi sobie świetnie – duże spółki, zwłaszcza energetyczne i finansowe, ciągną indeksy w górę, a złoty utrzymuje stabilność.

W 2023 r. w Polsce żyło 8,5 mln psów i 7,2 mln dzieci – o 1,3 mln mniej. To efekt równoczesnego wzrostu liczby zwierząt domowych i spadku urodzeń, wskazujący na strukturalne zmiany w stylu życia, relacjach społecznych i sytuacji ekonomicznej młodego pokolenia.

Polski przemysł wciąż tkwi w recesji, choć tempo spadku nieco wyhamowało, lipcowy PMI wzrósł do 45,9 pkt z 44,8 pkt w czerwcu. Za tym pozornie drobnym ruchem mogą kryć się jednak głębsze napięcia w łańcuchach dostaw, wywołane tzw. efektem byczego bicza. Na skutek wcześniejszego gromadzenia zapasów przez niemieckie firmy – w obawie przed amerykańskimi cłami – dziś polscy producenci mierzą się z ich gwałtownym odwróceniem.

Inflacja w lipcu spadła do 3,1 proc. r/r, zbliżając się po raz pierwszy od wielu miesięcy do celu inflacyjnego NBP. Choć odczyt okazał się nieco wyższy od prognoz analityków, roczne tempo wzrostu cen jest już wyraźnie niższe niż w czerwcu. Proces dezinflacji wspierają m.in. efekty bazy statystycznej oraz spadek cen paliw. To kolejny sygnał dla Rady Polityki Pieniężnej, że zwiększa się przestrzeń do łagodzenia polityki monetarnej.

Narodowy Bank Polski mógłby wydzielić część nadmiernych rezerw dewizowych i utworzyć państwowy fundusz majątkowy – inwestujący długoterminowo w zagraniczne aktywa z celem zwiększenia stopy zwrotu. Takie rozwiązanie, wzorowane na doświadczeniach m.in. Hongkongu, Singapuru czy Korei Południowej, pozwoliłoby lepiej wykorzystać środki, które dziś lokowane są głównie w niskodochodowych, płynnych instrumentach.