Zaloguj się 
Dzieje się!
Pierwszy skład
Bogactwo Beckhamów, dwumetrowy kandydat na prezydenta Francji i hokejowa moda na brzydotę
Magda Linette, Ewa Pajor, David Beckham… Glamour bohaterów tego wydania Pierwszego Składu nieco nas onieśmielił, więc dorzuciliśmy zapowiedź mocnej politycznej młócki: oto judoka Teddy Riner chce zatrzymać Marine Le Pen we francuskich wyborach prezydenckich.
Audio generowane przez AI. Może zawierać błędy.
Ten tekst jest częścią Pierwszego składu – newslettera dla tych, którzy chcą rozumieć sport szerzej niż przez wyniki.
Top story
Czy mecze takich drużyn jak Sacramento Kings lub Utah Jazz przestaną być pośmiewiskiem, a staną się widowiskiem? Jest na to szansa, bo NBA dokonała reformy zasad przyznawania miejsc w drafcie, by ograniczyć zjawisko tzw. tankowania, czyli celowego przegrywania.
Przez lata część klubów świadomie ograniczała swoje szanse na zwycięstwa, licząc na wyższy wybór w drafcie i możliwość pozyskania przyszłej gwiazdy. Skutkowało to m.in. oszczędzaniem zdrowych zawodników, eksperymentalnymi rotacjami oraz sytuacjami, w których porażka mogła być bardziej pożądana niż wygrana.
Strategia nie szkodziła klubom finansowo, ale negatywnie wpływała na odbiór rozgrywek. NBA uznała, że widowisko sprzedawane jako produkt premium nie może być kojarzone z meczami, w których obie strony mają ograniczoną motywację do zwyciężania. Dlatego dokonała całkowitej reformy draftu, czyli wydarzenia, podczas którego kluby z NBA wybierają do swoich zespołów nowych, utalentowanych graczy z uniwersytetów oraz lig zagranicznych.
Najważniejszą zmianą jest zmniejszenie przewagi drużyn osiągających najgorsze wyniki w sezonie zasadniczym. Dotychczas trzy najsłabsze zespoły miały po 14 proc. szans na uzyskanie pierwszego wyboru w drafcie. W nowym systemie ich prawdopodobieństwo spada do 5,4 proc., podczas gdy zespoły zajmujące miejsca od czwartego do dziesiątego od końca otrzymują jednakowe szanse na poziomie 8,1 proc.
Oznacza to próbę stworzenia środowiska, w którym kolejne przegrane nie zwiększają automatycznie korzyści związanych z draftem. Nowy system nie eliminuje jednak wszystkich zachęt do strategicznego zarządzania wynikami, ponieważ nadal istnieją progi wpływające na prawdopodobieństwo uzyskania przewagi w drafcie. Znacząco zmniejsza jednak liczbę sytuacji, w których każdy kolejny przegrany mecz przynosi wymierną korzyść.
Liga postawiła na zmianę struktury bodźców zamiast wyłącznie na zakazy i kary. Ostateczna skuteczność reformy będzie zależała od tego, jak szybko kluby dostosują swoje strategie do nowych zasad oraz czy potencjalne zyski z tankowania pozostaną atrakcyjne w porównaniu z korzyściami sportowymi i finansowymi wynikającymi z walki o lepsze rezultaty.
Polecamy naszą najnowszą analizę, w której – wspierani przez Marka Skawińskiego, głównego ekonomistę XYZ – przeanalizowaliśmy, jak po nowej reformie w NBA zmieniło się prawdopodobieństwo pozyskania poszczególnych numerów w drafcie i do czego to może doprowadzić. Tłumaczymy też, czym jest tankowanie, jakie są jego skutki, dlaczego zespoły przez lata decydowały się na tę strategię oraz dlaczego NBA chce ukrócić proceder celowego przegrywania meczów i jakie ma na to sposoby.
Warto zajrzeć również do tekstu, w którym opisujemy, jak NBA walczy z symulowanymi kontuzjami zawodników.
Zdjęcie tygodnia
Żenujące, nieprofesjonalne lub brzydkie – tak kibice określają stroje, w których drużyny Kanady i USA występują na rozpoczętych właśnie Mistrzostwach Świata w hokeju kobiet. Co ciekawe, dokładnie taki był plan związkowców z obu krajów, którzy mają teraz wielką satysfakcję. O co chodzi?
W tle całej sprawy jest konflikt między Hockey Canada i USA Hockey a Międzynarodową Federacją Hokeja na Lodzie (IIHF), czyli organizacją zarządzającą międzynarodowym hokejem i organizującą turnieje rangi mistrzowskiej. Strony spierają się o prawa komercyjne dotyczące strojów reprezentacyjnych.
W zeszłym roku oficjalnym partnerem technicznym IIHF została firma True Hockey. Na tej podstawie federacja może zabronić reprezentacjom gry w sprzęcie innego producenta, ale nie może ich zmusić do noszenia ubrań swojego partnera. Nadal musi też wystąpić o pozwolenie na wykorzystanie znaków towarowych każdej reprezentacji.
Kanada i USA mają kontrakt z markami Bauer i CCM. Związki obu państw nie zgodziły się na wykorzystanie ich znaków towarowych przez IIHF oraz True Hockey. Jednocześnie złożyły w szwajcarskim sądzie wnioski o wydanie nakazu sądowego mającego zablokować zeszłoroczną zmianę zasad IIHF dotyczącą strojów. Ich zdaniem reprezentacje mają pełne prawo decydować, w jakich strojach i jakiej marki grają.
Na ten moment obie strony konfliktu bardzo ostrożnie, ale stanowczo stoją przy swoim. Podczas meczów Kanady i USA reklamy firmy True Hockey na bandach i trybunach są zaklejone. Za to zawodniczki obu drużyn na rozgrzewkach występują w sprzęcie z zaklejonymi logotypami swoich sponsorów, a w meczach grają w strojach zapewnionych przez organizatora, bez logo producenta, ale też jakichkolwiek znaków towarowych, takich jak liść klonowy.
Całe to zamieszanie niefortunnie odciąga uwagę od tego, jak pasjonujący może być kobiecy hokej. Polecamy tekst napisany na podstawie rozmowy z Martą Zawadzką, pierwszą Polką w światowych strukturach hokeja na lodzie, dzięki której nasze reprezentantki mogą uczyć się od Kanadyjek. Niedawno także dwie polskie hokeistki opowiedziały nam, za co kochają ten sport.
Nasze hity
- Doc Rivers, zwolniony w zeszłym roku były trener Milwaukee Bucks, skrytykował Giannisa Antetokounmpo. Stwierdził, że były gwiazdor drużyny z Milwaukee, który od tego roku gra w Miami Heat, jest trudnym zawodnikiem do trenowania. Uważa, że ma ograniczony styl gry, oparty na sile i wciskaniu się pod kosz, a do tego, mimo dobrych umiejętności podawania, dość ograniczone koszykarskie IQ.
Rivers dodał też, że bardziej lubi Greka jako człowieka niż zawodnika. Zarówno kibice, jak i sam Giannis byli zaskoczeni tym wyznaniem. Gracz poradził zapytać samego autora, z czego ona wynika.
Zapewne włodarze Milwaukee Bucks cieszą się, że to nie jest już ich problem. Pozbyli się trenera i zawodnika ostatniego lata i rozpoczęli kolejny etap swojej historii.
Kilka miesięcy temu nowym prezydentem klubu z Wisconsin został Josh Glessing, 40-latek, który jako dziecko interesował się NBA, ale nigdy nie planował kariery w sporcie. Ukończył studia finansowe i przez lata pracował na Wall Street, a do świata biznesu sportowego trafił przypadkiem. O tym, jakie ma plany względem Bucks, pisaliśmy niedawno. Polecamy też artykuł, w którym zgłębiamy historię biznesową zespołu z Milwaukee i opisujemy, jak z jednego z najbiedniejszych stał się bardzo popularny i dochodowy. - Czy wiecie, jaką dyscyplinę sportu uprawia Adrianna Płaczek? To jedno z pytań w Lidze Znawców Sportu XYZ, konkursie, w którym pula nagród wynosi ponad 8000 złotych. Wciąż można dołączyć. Pytania konstruujemy na podstawie tekstów, które już ukazały się w naszym serwisie.
To jak – wiemy, czy nie wiemy? Adrianna Płaczek jest bramkarką reprezentacji Polski w piłce ręcznej. Porozmawialiśmy z nią niedawno o tym, jak to jest bronić z bliska rzuty lecące z prędkością ok. 100 km/h. Okazją do rozmowy były zbliżające się mistrzostwa Europy współorganizowane przez Polskę. Start już na początku grudnia, nasza reprezentacja swoje mecze grupowe rozegra w Katowicach. Popisowe interwencje Adrianny Płaczek będzie można zobaczyć w TVP Sport. - Wygląda na to, że letnia rewolucja kadrowa w żeńskiej drużynie FC Barcelony nie zaszkodziła zwyciężczyniom ostatniej Ligi Mistrzyń. A przecież z Katalonią pożegnały się Alexia Putellas (zdobywczyni ostatniej Złotej Piłki), Salma Paralluelo (w rzeczonym finale LM strzeliła dwie bramki) czy Mapi León (przez 9 lat stanowiła o szczelności katalońskiej defensywy). Mimo to Barcelona idzie po swoje zarówno w lidze, jak i w Lidze Mistrzyń.
Dla polskich kibiców to dobre wieści. Nie tylko dlatego, że w Barcelonie kolejny sezon błyszczy Ewa Pajor, ale też dlatego, że jeśli Barca znów dotrze do finału najważniejszych klubowych rozgrywek w Europie, to przyjedzie do Warszawy. 29 maja 2027 finał Ligi Mistrzyń zostanie rozegrany na Stadionie Narodowym.
A jeśli nie chcecie ryzykować, że Katalonki jednak nie dotrą do ostatniego meczu sezonu, ani czekać do maja na zobaczenie Ewy Pajor w akcji, mamy dobre wieści: 1 grudnia w Gdańsku Ewa Pajor poprowadzi naszą reprezentację w finale baraży o awans na przyszłoroczny kobiecy mundial. W półfinale Polki po kapitalnym i niezwykle emocjonującym dwumeczu odprawiły Irlandki. Od historycznego awansu na mistrzostwa świata dzieli je już bardzo niewiele.
Bohaterka tygodnia
Fot. Owen Hammond/NurPhoto via Getty Images
Magda Linette wygrała turniej w Chennai (Indie). Nie była to wielka impreza – bo rangi WTA 250 – ale sukces Polki trzeba odpowiednio docenić. W lutym skończy 35 lat, niemniej pokazuje, że nie wolno jej skreślać. Może zresztą w styczniu zrobi sobie piękny prezent na urodziny? Już raz w Australian Open grała w półfinale.
Rozmarzyliśmy się, ale otwarcie przyznajemy: jesteśmy fanami Linette, bo nie tylko świetnie gra, ale też bardzo ciekawie mówi – nie tylko o tenisie. Wywiad z nią inaugurował działalność naszego portalu, była też gościnią panelu sportowego organizowanego przez XYZ na Kongresie Impact’25.
Przypominamy tę ostatnią imprezę, bo tam Linette opowiadała m.in. o tym, że nie zgodziłaby się reklamować kryptowalut, gdyż zbyt mało wie o tym rynku i nie jest przekonana o jego stabilności. Mówiła to w 2025 roku, kilka miesięcy przed wybuchem wielkiej afery Zondacrypto.
Po zwycięskim finale w Chennai Linette od razu oddała hołd ofiarom zamachu w Krakowie, w środę zaś w swoich mediach społecznościowych uczciła święto 11 listopada. Kłaniamy się nisko!
Liczba tygodnia
1 000 000 000 funtów
(słownie: miliard). Na tyle szacowany jest majątek Davida i Victorii Beckhamów. I nadal rośnie, czego dużą zasługą są marketingowe i biznesowe aktywności byłego kapitana reprezentacji Anglii.
Becks jeszcze w trakcie kariery sportowej więcej pieniędzy zarabiał na kontraktach reklamowych niż na tych piłkarskich. Po swoim ostatnim meczu wcale się nie zatrzymał. Przeciwnie – można odnieść wrażenie, że reklamodawcy coraz bardziej chcą mieć go w swoich kampaniach i spotach.
Ale wpływy z reklam to tylko jedno źródełko. Beckham jest też współwłaścicielem Interu Miami i studia filmowego, realizującego m.in. dokumenty o nim samym. Swoim nazwiskiem sygnuje buty, bieliznę, perfumy... A jego firmy wciąż poszerzają asortyment oferowanych produktów.
Czy wiesz, że…
... były judoka Teddy Riner zdecydował się na start w wyborach prezydenckich we Francji? Być może niektórym z Was to nazwisko niewiele mówi, ale chodzi o sportowca, którego popularność we Francji można przyrównać do popularności Adama Małysza u nas.
Riner zdobył 5 złotych medali olimpijskich i 11 tytułów mistrza świata. Uważany jest za jednego z najwybitniejszych judoków w historii. A trzeba wiedzieć, że judo jest we Francji sportem masowym, uprawianym także na lekcjach wychowania fizycznego.
Na igrzyskach w Paryżu Teddy Riner zapalał znicz olimpijski (wspólnie z biegaczką Marie-José Pérec), co samo w sobie pokazuje jego status w kraju, w którym wybitnych postaci sportu przecież nie brakuje.
O tym, czy i w jakim stopniu sportową popularność uda się przełożyć na tę polityczną przekonamy się po pierwszych sondażach. Za to już możemy bezpiecznie założyć, że ze swoimi 204 cm wzrostu i 141 kg wagi Riner będzie najpotężniejszym kandydatem w stawce.
Fot. Getty Images
Rzut za ocean
Są takie mecze, na które idzie się bez wielkiej nadziei. Wstyd się do tego przyznać, bo przecież kibic powinien zawsze wierzyć w wygraną. Gdy jednak w NBA kontuzje łapie czterech zawodników z pierwszego składu i dwóch kluczowych zmienników, to skutki zwykle są oczywiste. Szczególnie w spotkaniach przeciwko drugiej drużynie w Konferencji.
Jeszcze przed sezonem, gdy wszyscy byli zdrowi, nikt nie dawał Charlotte Hornets wielkich szans na sukcesy. Można się więc domyślać, jakie były nastroje, gdy do meczu przeciwko Cleveland Cavaliers podchodziła przetrzebiona, dziewięcioosobowa drużyna z bilansem 3-7 i sześcioma porażkami z rzędu na koncie. Na trybunach sporo pustych miejsc i wyjątkowa senność fanów, którzy zdecydowali się przyjść.
Mecz zaczął się zgodnie z oczekiwaniami, czyli dominacją gości z Cleveland. Nagle jednak, pod koniec pierwszej kwarty, gospodarze złapali wiatr w żagle. Wszystkie rzuty zaczęły wpadać. Kibice przecierali oczy ze zdumienia, widząc, jak Tidjane Salaun, gość z końca ławki, rzuca trzy trójki z rzędu. Grayson Allen, zmiennik notujący kilka oczek na mecz, rzuca ponad 25 pkt w jedną połowę.
Takie cuda w koszykówce się zdarzają, jednak trzeba im pomóc. W opisywanym meczu tym pomocnikiem był James Harden, zawodnik Cleveland, który w tym sezonie pomaga wszystkim przeciwnikom. Dawny gwiazdor podpisał tego lata z Cavaliers nowy, w pełni gwarantowany trzyletni kontrakt, opiewający na 97 mln dolarów. A zapowiada się, że w tym sezonie zaliczy niemal tyle strat, ile dolarów zarobi.
Rzuca 15 punktów na mecz przy 36 proc. skuteczności rzutów. Główne zadanie, czyli zdobywanie punktów, wykonuje więc przeciętnie. Do tego nie broni i co najgorsze, regularnie oddaje przeciwnikom piłkę, co często prowadzi do bolesnych kontr.
W meczu przeciwko Charlotte miał trzy straty tylko w pierwszej kwarcie. Z Hardenem na boisku drużyna Cavaliers straciła aż 22 punkty więcej, niż zdobyła. We wcześniejszym spotkaniu przeciwko Knicks bilans punktowy brodatego zawodnika był tylko nieco lepszy, bo wyniósł -15. Najgorzej idzie mu wtedy, gdy na boisku jest z Donovanem Mitchellem, kluczowym zawodnikiem drużyny.
Kenny Atkinson, trener Cavaliers, ewidentnie ma problem. Nie chce urazić ego Hardena i nadal wystawia go w pierwszym składzie oraz gwarantuje mu wiele minut, ale zdejmuje go coraz częściej, szczególnie gdy ten notuje straty.
Dwójka Harden-Mitchell pod względem wspólnych minut na boisku jest na czwartym miejscu w lidze. Za to efektywność ofensywy Cavaliers, gdy ci panowie zarządzają atakiem, jest jedną z najgorszych w NBA. Analitycy klubu na pewno to wiedzą. Pytanie, czy faktycznie potrzebują liczbowego potwierdzenia tego, co widać gołym okiem. A widać, że co za dużo – pod względem gwiazdorskim – to niezdrowo. Momentami lepiej dla Cavs, jakby Hardena w ogóle w składzie nie było. Po prostu nie pasuje do układanki.
Posłuchaj podcastu
Latami pokonywał Rosjan na zawodach, a teraz niemal w pojedynkę zatrzymał ich powrót na mistrzostwa Europy. Do tego z rozmachem organizuje pomoc humanitarną dla Ukrainy. W naszym podcastowym studio gościł Igor Tracz, wielokrotny mistrz świata i Europy w sportach zaprzęgowych, czyli tych, gdzie zawodnicy stanowią zespół wspólnie z psami.
Pewnie macie w głowach wyobrażenie szczelnie opatulonego woźnicy na saniach, którego po metrowej warstwie śniegu ciągnie stadko psów rasy husky. To tylko mała część obrazka, bo husky wcale nie są najbardziej pożądaną rasą. A i bez śniegu można się obyć.
Większość zawodów odbywa się na leśnych duktach. Zamiast sań zawodnicy wykorzystują specjalnie skonstruowane wózki, rowery lub hulajnogi. A czasami po prostu biegną ze swoim psiakiem, a nie za nim. To ważne rozróżnienie, bo Igor Tracz tłumaczy, że owszem, psy podciągają tempo (najszybszy biegacz osiągnął na dystansie kilometra lepszy czas niż rekord świata biegu „solo”), ale o sukcesie decyduje współpraca z człowiekiem, który może swoim wysiłkiem znacznie odciążyć psy.
Nasz utytułowany maszer – bo tak nazywa się powożący zaprzęgiem – od kilku lat mocno angażuje się w pomoc Ukrainie. Za jego sprawą zorganizowano i wysłano za naszą wschodnią granicę już ponad 100 konwojów z pomocą humanitarną.
W sportach zaprzęgowych Rosjanie zwykli osiągać spore sukcesy, ale przez sankcje od 2022 roku nie są zapraszani na najważniejsze imprezy. To miało się zmienić na tegorocznych mistrzostwach Europy, ale wtedy do akcji wkroczył Igor Tracz. Posłuchajcie, co było dalej.
To wydanie newslettera Pierwszy Skład. Chcesz otrzymywać kolejne prosto na swoją skrzynkę? Zarządzaj zapisem na newslettery XYZ tutaj.
